door ReinR

Speed-Evangelie.

Anno Domini 1537
Met strenge blik keek de man zijn gehoor aan en terwijl hij zich omdraaide om de reacties van de mannen achter hem te peilen, zwierde zijn oude mantelkleed achter hem aan en plooide zich over zijn rug en schouders. Iedere dag stond hij hier op het marktplein naast de schandpaal en verkondigde zijn leringen met duidelijke stem. In het begin waren de inwoners van de stad argwanend geweest, maar nu hij zich hier al maanden ophield en mensen hem beter leerden kennen, was de schroom om naar hem te komen luisteren afgenomen. En zo had hij iedere dag meer en meer toehoorders. Er waren zelfs enkelen die zich zijn leerlingen noemden. Mannen en vrouwen die zich hielden aan de leer van "de apostel", zoals hij werd genoemd. Hij stond voor de waarheid en had dat ook getoond door lijden en martelingen te ondergaan. Niet iedereen hier was blij met zijn komst. Er waren kerkleiders van gevestigde kerken geweest, die met lede ogen aanzagen hoe de poten onder hun gezag werden weggezaagd. Toch zag je in de ogen van veel van zijn toehoorders een vonk van hoop in deze wanhopige tijden. Daarom kwamen er steeds meer mensen luisteren. Hij sprak met autoriteit, met een ongekend gezag, hij maakte de waarheid bekend en dat alles vrijwillig, zonder winstbejag of om er zelf beter van te worden. De Apostel. Eeuwen voor hem waren de eerste apostelen uitgezonden door de Meester Zelf, zo'n 12 mannen die de wereld over gingen en overal waar ze kwamen het goede nieuws vertelden. En het had effect gehad. Eerst duizenden, later miljoenen mensen die de leer aanhingen van de Leermeester, Jezus Christus. Mensen wier levens veranderden, doordat ze in gebed omgang hadden met Hem, de Zoon van God. De apostelen gingen van stad naar stad, van land naar land en van continent naar continent. Overal waar ze kwamen werden nieuwe mensen opgeleid om met dezelfde passie en vuur deze boodschap te verkondigen. Zo gaat de boodschap van Jezus Christus eeuw na eeuw door de wereld.

Anno Domini 2010
Daar gaat ze! De vliegende apostel. Vlug als de wind snelt ze van de een naar de andere winkel om een boodschap te halen én om een boodschap te brengen. Onder haar gehoor waren al vele meisjes achter de kassa die haar verhaal, haar getuigenis hadden gehoord over de vernieuwende boodschap van Jezus Christus. Zo over de lopende band heen, tussen de suiker en de theelichtjes door. Sommige van hen kenden haar van de zilverkleurige scooter. Met duidelijke letters stond erop: Speedy Grace: Snelle Genade! En zij deed die naam eer aan. Met snelheid het Evangelie brengen bij mensen die dat nodig hadden. Als ze thuiskwam van een klein boodschapje straalde ze van blijdschap omdat ze weer iemand het evangelie had kunnen vertellen op haar eigen spontane manier. Zomaar bij het stoplicht die hooguit een minuut op rood stond. Gezegend is de mens die bij het stoplicht wacht, terwijl Speedy Grace al zingend aan komt scheuren op haar scooter. Haar levensmotto is: "de mensen zullen weten dat ik geleefd heb". En velen zullen haar herinneren als degene die hoop bracht in het soms zo zware leven.

Ik denk aan het meisje die ze voor het eerst ontmoette bij de groenteafdeling. Zwaar zuchtend en triest kijkend vertelde ze van haar medicijngebruik en van haar leven dat van 's morgens tot 's avonds tegenstond. Ze weet niet wat ze moet beginnen. Verschillende behandelingen had ze doorlopen bij GGZ instellingen en het had nauwelijks geholpen. Ze had geen uitzicht, geen hoop. Ze had geen vastigheid in haar relatie en wist niet hoe ze verder moest. Apostel Speedy begon regelmatig kleine gesprekjes, waarbij ze vertelde dat ze voor het groentemeisje zou bidden. En wat straalde Speedy toen ze na een paar maanden enthousiast vertelde dat God haar gebeden had verhoord. Iedere keer als ze de winkel binnenkwam zag ze kleine veranderingen bij de jonge vrouw. Toen na een paar maanden het zielige groentemeisje was veranderd in een medewerkster, die met de dag groeide in zelfverzekerdheid, werd Speedy's blijdschap alleen nog maar versterkt door de mededeling dat zij en haar levenspartner een kindje zouden krijgen. Nu waren ze samen aan het stralen. Beiden wisten, dat God naar de gebeden had gehoord. Nu een jaar later, is het kindje geboren en is de taak van Speedy daar klaar. Maar er zijn meer winkels in de stad. Als ze thuiskomt na een winkelbezoek, heeft ze het over die en die verkoopster met wie ze een heel leuk gesprek heeft gehad en waarvan ze weet dat God dit op haar pad heeft gebracht.

Haar kracht ligt in haar relatie met God, met Wie ze heel ongedwongen om mag gaan. Als een gevulde bron borrelt de vreugde en vriendelijkheid naar buiten en mensen laven zich daaraan. Wat een zegen als je zelf in de woestijn van het leven zit en wordt uitgenodigd bij een bron. En zo gaat ze van winkel naar winkel.

Deze vorm van evangelisatie heeft nóg een groot voordeel, maar dat geldt voornamelijk voor haar man: Hij hoeft nooit mee om boodschappen te halen. Ook hij is gezegend!